Πολιτική Φθορά και Πολιτικές Τακτικές
Σε μία κλειστή κοινωνία, όπως είναι η κοινωνία της Κασσάνδρας, μπορεί κανείς να παρατηρήσει, διάφορα ζητήματα που αφορούν την καθημερινότητα των πολιτών.
Η περιοχή μας, είναι ένας τόπος που γνώρισε ραγδαία ανάπτυξη τα τελευταία χρόνια. Για το λόγο αυτό οι άνθρωποι που αποτελούν το κοινωνικό μας σύνολο, είναι κατά κύριο λόγο άνθρωποι του μόχθου. Τις τελευταίες μέρες, παρατηρώ γύρω μου πως το θέμα των δημοτικών εκλογών αποτελεί κύριο μέρος των συζητήσεων μεταξύ των ανθρώπων. Είναι αξιοπρόσεκτο πως ακόμα και άτομα της δικής μας ηλικίας προβληματίζονται για την κατάσταση που θα επικρατήσει μετά το τέλος των εκλογών. Και να σας πω την αλήθεια, ήμουν και ‘γω από την πλευρά αυτών που έλεγαν,
¨Έλα μωρέ, τι με νοιάζει ποιος θα διοικεί, εγώ να κάνω την δουλειά μου¨ και σίγουρα είναι πολλοί που σκέφτονται έτσι. Τα πράγματα όμως είναι τελείως διαφορετικά. Και θα σας πω το εξής παράδειγμα. Πώς θα κάνεις εσύ τη δουλειά σου εάν η τοπική διοίκηση δεν σου δώσει τα μέσα να το κάνεις. Τι νόημα έχει να έχεις το όποιο όμορφο καφέ στην περιοχή αν ο δρόμος που θα έρχεται ο κόσμος σου είναι χάλια, ή αν δεν υπάρχουν θέσεις παρκινγκ. Τι νόημα θα έχει να είσαι μηχανικός όταν στην περιοχή δεν υπάρχει ούτε ένα έργο που να διεκπεραιώνεται ή να σχεδιάζεται μιας και η ανάπτυξη δεν υφίσταται τα τελευταία χρόνια. Για το λόγο αυτό, πρέπει όλοι μας να προβληματιζόμαστε και αν ο χαρακτήρας μας, το θάρρος μας και η διάθεση μας για δουλειά είναι αυξημένες, τότε γιατί όχι να συμμετέχουμε ενεργά και στην διοίκηση.
Εκεί που θέλω να καταλήξω, βλέποντας πάντα την καθημερινότητα στην Κασσάνδρα, είναι πως αυτός ο τόπος είναι μία πολιτική σκακιέρα πάνω στην οποία παίζονται τρομερά παιχνίδια στρατηγικής. Στρατηγικές οι οποίες βρίσκουν ένα πολύ σοβαρό πάτημα για να εφαρμόζονται. Την δομή της κοινωνίας μας που ανέφερα προηγουμένως. Οι άνθρωποι έχουν την ανάγκη να πιστέψουν σε κάτι νέο, πράγμα που εύκολα μπορεί να εκμεταλλευτεί ένας έμπειρος πολιτικός Οι στρατηγικές αυτές έχουν όμως ένα πολύ βασικό αντίκτυπο την στασιμότητα του τόπου και της εξέλιξής του.
Το θέμα είναι πως ο τόπος αυτός δεν αντέχει άλλο. Ο Δήμος Κασσάνδρας είναι ένας Δήμος με υποδομές για να κατοικήσουν 40.000 άνθρωποι, ενώ το καλοκαίρι κατοικούν ταυτόχρονα 400.000 και αναρωτιέμαι, πόσο θα αντέξει ο τόπος αυτός. Πόσο θα αντέξουν οι υποδομές ύδρευσης, άρδευσης, οι υποδομές για την συλλογή και διαχείρισητων απορριμμάτων. Αυτά είναι τα ζητήματα πάνω στα οποία πρέπει όλοι να σκύψουμε από πάνω.
Είμαι 21 ετών και το μόνο που έχω συνηθίσει να ακούω είναι, για τους εκάστωτε Κοινοτάρχες, Δημάρχους, Νομάρχες ποιός έκανε την μεγαλύτερη κατάχρηση εξουσίας και ποιός βόλεψε ή δεν βόλεψε αυτούς που έπρεπε. Το θέμα είναι πως πλέον αυτές οι καταστάσεις είναι απλά και μόνο πισωγυρίσματα.
Όποιος αισθάνεται θιγμένος και αδικημένος από κάποιον άνθρωπο, είτε φροντίζει να αναζητήσει απαντήσεις απ τον ίδιο, είτε προσφεύγει στην δικαιοσύνη. Θέλω όμως να πιστεύω πως πλέον οι στρατηγικές αυτές δεν εφαρμόζονται και πως η σκακιέρα έχει παραμεριστεί και στη θέση της έχει μπει χαρτί και μολύβι, με τα οποία οι νέοι άνθρωποι που θα εκλεγούν θα σχεδιάσουν την ανάπτυξη του μέλλοντός μας.
Ζητώ συγνώμη για το σοβαρό ύφος που χρησιμοποιώ, όμως ο προβληματισμός λόγο και των ημερών αυξάνεται, και θεωρώ πως είναι τουλάχιστον μία αρχή το να δημοσιοποιείς τη γνώμη σου, και ας υπάρχει ο κίνδυνος να παρεξηγηθείς.
Παπαγιάννης Περικλής ( ΦΟΙΤΗΤΗΣ)